Wist je dat veel jonge moeders zichzelf wegcijferen? Het lastig vinden om tijd voor zichzelf te claimen? En dat er een structureel tekort wordt ervaren aan vrije tijd door de langdurige verplichten die vooral werkende mama’s treft? Er is al een speciale term voor bedacht: time poverty, met als gevolg de zogeheten ‘dubble boarden’, waarbij de combinatie van werkverplichtingen en taken in huis zorgt voor stress en gezondheidsklachten.
En ja, ik herken dit ook! Voor mij was dit de aanleiding om 2 jaar terug mijn favoriete sport naar een volgend niveau te tillen toen we twee kinderen onder de twee hadden rondlopen. Klinkt wat tegenstrijdig, maar ik had enorm de behoefte aan meer tijd in de natuur, omdat ik dáár altijd tot opladen kwam.
Door bekkeninstabiliteit na ons tweede kindje, kon ik de eerste 8 maanden erna niet hardlopen. We hadden best een pittige start met hem en dus ging ik wat vaker naar het bos om te wandelen – want dat ging wel. Om even op te laden. Een momentje voor mijzelf. Het hielp altijd om weer fris naar dingen te kijken, tot creatieve ideeen te komen of om mij simpelweg weer blij te voelen. Toen ik weer begon met hardlopen voelde het ‘logisch’ om naar het bos te gaan om daar te lopen. Het was inmiddels mijn ‘happy reload place’.
En dat lopen in de natuur beviel zo goed, dat ik mijzelf niet veel later een sportdoel stelde ín de natuur, waarmee ik eigenlijk afdwong dat ik met regelmaat naar het bos zou gaan om daar te trainen. En die constructie wierp z’n vruchten af.
Het leidde een jaar later tot twee ultra’s in natuurrijke omgeving en het is de reden dat je vandaag op mijn blog terecht komt. Door de beweging, de zelfzorg en tijd in de natuur, vond ik stukjes van mijn eigen creativiteit en wensen terug. Als werkende mama, maar ook als individu.
Nu hoop ik meer mama’s te kunnen helpen om in beweging te komen – maar zónder prestatiedruk, want dat presteren doen we al genoeg. Maar écht als kwaliteitsmoment voor jezelf. En dan ook het hele jaar door, zodat je de schoonheid van de wisselende seizoenen ervaart én het hele jaar door goed voor jezelf zorgt. (Niet alleen wanneer je het denkt het hardste nodig te hebben haha – want dat is vaak net te laat.)
En nee, je hoeft zeker geen ultra’s te gaan lopen zoals ik. (Mocht je die ambitie hebben, dan vind je op dit platform wel genoeg info ;). Méér bewegen kan ook met een paar keer een half uur voor jezelf nemen in de week. Maak het moment eerst haalbaar, dan houd je het langer vol.
En ben je niet overtuigd van het feit dat het écht mogelijk is in jouw drukke leven? Lees dan zeker door, want het wordt een feest der herkenning voor je en aan het einde geef ik je simpele tips waar je vandaag mee kunt beginnen! Maar eerst even terug naar die onderzoeken dat we als jonge moeders onder nogal wat druk staan…
Continu ‘on call’ zijn
Niet alleen in Nederland ervaren we als mama die druk, maar ook buiten onze landsgrenzen. We voelen ons constant ‘on call’. Alsof we continu alert moeten zijn en klaarstaan voor alles wat er om ons heen gebeurd of – en die vind ik zelf nog vervelender – wat er mogelijk kan gebeuren. Gemiddeld gezien houden we als drukke mama’s 31 minuten per dag aan persoonlijke tijd over.
Persoonlijk plaats ik bij die 31 minuten wat kritische kanttekeningen, want hoevaak scrollen we – al dan niet onbewust – door onze social apps, mail of foto’s? En telt die tijd ook als persoonlijke tijd? De details vind ik niet zo belangrijk, het gaat erom wat we ermee doen. Ik heb de ervaring dat wanneer je écht kritisch naar je tijdsbesteding kijk, we aan méér dan 31 minuten per dag kunnen komen.
Maar niet van de één op de andere dag, want die sprong is te groot en zorgt voor een gevoel van falen met als resultaat: opgeven, want: niet haalbaar. Ik ga je voorzien van tips hoe je die 31 minuten zo slim mogelijk benut en jij gaat zien dat als je daarmee start, je als vanzelf gaat uitbouwen tot meer.
Maar eerst:
Waarom het niet lukt
Heb je het voor je gevoel al geprobeerd, maar nog (niet voldoende) succes ervaren? Dan ervaar je vast ook één of meerdere van de volgende dingen:
- Constant gevoel van tijdsdruk
- Schuldgevoel als je ’t wel doet (naar thuis, naar je werk, naar je vrienden of naar jezelf…)
- Mentale overbelasting (te pas en te onpas huilbuien of mental breakdowns)
- Fysieke vermoeidheid of gebrek aan energie om überhaupt tijdens die zeldzame momenten van ‘vrije tijd’ in beweging te komen
- beperkte flexibiliteit voor persoonlijke doelen (want waar en hóe begin je met je volle dagen?).
En wat proberen we dan, als we besluiten ons er tóch aan te wagen?
- Je maakte rete-strakke planningen en to-do lijsten
- Gaat heel vroeg opstaan in je zoektocht naar tijd
- Belooft jezelf steeds opnieuw dat het ‘na deze drukke periode écht rustiger wordt’
- Gaat korte uitdagingen of populaire sportprogramma’s volgen (die voor iedereen lijken te werken, behalve voor jou?!)
- Regelt hulp, maar blijft het tóch zelf dragen (door bijv. op je vrije momentje tóch je laptop te openen om ‘even’ een mail te versturen of nog even de was te gaan wassen ipv deze tijd écht voor jezelf te claimen)
En voor ik het feestje compleet maak: dit is geen harde hand of wijzende vinger, dat ik dit allemaal neerzet betekent dat ik dit ook herken. En dat je het als mama heel graag goed wilt doen, maakt dit alleen maar heel begrijpelijk. Maar de overtuiging dat dit ‘normaal’ is of ‘de enige manier’, die wil ik wél bij je wegnemen. Want het kan anders. Alleen dat bereik je niet met bovenstaand. Lees maar door, want dit is namelijk het o zo bekende effect van bovenstaand:
Door je rete-strakke planning en to-do lijsten, ervaar je nóg meer prestatiedruk. Om het voor elkaar te krijgen ga je bijvoorbeeld om 5 uur opstaan voor een Mircale Morning (wie kent het boek nog meer?), maar raak je na 2 weken totaal uitgeput omdat je die uren slaap veel te hard nodig hebt en ze nu niet haalt (been there, done that). Dan besluit je maar een healthy-challenge te volgen, die totaal onrealistisch is in jouw eigen schema, waardoor het niet (voldoende) lukt en je een faal-gevoel ervaart (of continu honger en onrust) wanneer het niet zo goed lukt als anderen en je dus opgeeft. (Wat weer echt funest is voor je koppie.) Vervolgens hoor je jezelf zeggen: ‘Ja, maar het is nu ook wel heel druk. Na deze drukke periode wordt het rustiger en dán ga ik beginnen.’ Om er daarna opnieuw achter te komen dat die drukte op magische wijze… maar blijft doorgaan. En dan tóch wel de ergste, maar oh zo bekend: je pakt het ein-de-lijk slim aan: je hebt structureel een klein momentje van hulp of oppas geregeld. En waar je je écht had voorgenomen iets voor jezelf te doen, kom je jezelf in die momenten tegen in huis met wasjes opruimen, tóch even de badkamer schrobben en oh, eigenlijk moest de kasten van de kids ook nog naar winter garderobe. Et voilá, tijd verdwenen, gevoel van falen vergroot en de hele riedel van mentale overbelasting begint weer van vooraf aan. Zullen we finishen met een mental breakdown?
K*t. Maar herkenbaar, toch?
Wat je wél nodig hebt
Ze zeggen wel eens: the only way out, is in. Het is héél hoog tijd dat we dit ongezonde patroon doorbreken. MAAR – en dit is écht het allerbelangrijkste voor succes – wel met een routine die past bij JOUW leven en JOUW gezin en JOUW ambities en JOUW wensen en mogelijkheden.
Geen ‘one size fits all’. Want daar verzuipt de één in terwijl het bij de ander tot de enkels komt. And only the lucky few zien er zo perfect uit als op de voorgeschotelde ads. (Hatelijk toch… haha)
Wat ik wil zeggen: Jij bent uniek. Jij bent een prachtig inidividu. Jouw gezin leeft ánders dan het gezin naast je. Jouw werkrooster is anders dan die van je beste vriendin of ouders of buur. Jouw wensen en behoeftes zijn anders dan wat de buitenwereld je misschien wilt doen geloven. Je hoeft niet ALLE ballen in de lucht te houden, maar wel altijd minimaal één bal voor jezelf.
But don’t panic! Je kunt opgelucht ademhalen, want er is een grote geruststelling: jij hebt álles al in je om dit op een liefdevolle manier te veranderen. Je hoeft jezelf niet nóg meer prestatiedruk op te leggen, de zoveelste challenge aan te gaan of nog méér verwachtingen te stellen. Jouw innerlijke wijsheid is voldoende. Maar die heeft wel een beetje ruimte nodig om tot een hoorbare stem te komen.
En de kans is zeer reeel dat ‘ie op dit moment aardig onderdrukt is. En – afhankelijk van hoelang dit al zo is – het even kan duren voordat ‘ie zich laat horen. En ook als je je stem dan vindt, kun je uit gewoonte soms weer bovenop ‘m gaan zitten. De mond snoeren. En loop je dan dus weer tegen dezelfde irritante dingen aan. Het verschil is alleen dat je ‘m dan ergens hoort murmelen en je eerder even opzij stapt om ‘m ruimte te geven.
En gelukkig ben je hier. Lees je dit. En is nú het moment om even lekker lui te leunen op die onderzoeken. Want die 31 minuten (waarbij we nu bewust niet kritisch naar onze telefoon-tijd hebben gekeken of het opnemen van éxtra klusjes die hadden kunnen wachten 🙂 ), die 31 minuten kun je vandaag nog claimen.
En nee, het hoeft niet eens iedere dag. Maak het haalbaar voor JOU. Zodat je deze week, en de komende weken, voldoening ervaart. Persoonlijk ben ik fan van 3x per week. Ik gebruik het bij veel. Werk-privé balans. Sportprestaties. Huishouden. Hiermee hoef je het meerendeel van de week ergens niet mee bezig te zijn (hé ik blijf in essentie een lui wezen), maar kun je met 3x in de week wel routine inbouwen én jezelf met regelmaat scherp houden zonder streng te zijn. En ook ervaar je hiermee regelmatig een gevoel van beloning omdat de dingen lukken! Super fijn én welkom.
Kijk nu naar je eigen leven. Wat gaat je lukken?
Dít is jouw eerste stap naar meer energie, tijd en balans. Zodat je in beweging komt, zónder prestatiedruk en met blijvend resultaat.
En voor de perfectionisten of saboteurs onder ons: wat ga je doen in die 31 minuten?
Begin met simpelweg een blokje om het huis. De deur letterlijk uit. Heb je daar allerlei oordelen over? Leun dan tijdens het blokje om op je zintuigen en schakel je hoofd uit. Net zoals toen je een kind was. Kijk. Tel de stenen. Tel de sterren. Tel je stappen. Voel. Voel de wind. Voel de regen. Of het warme zonnestraaltje. Schop door een berg bladeren. Ervaar. Schaam je. Verveel je. Voel je ongemakkelijk. Huppel. Verwonder je over de huizen. Over de mensen. De natuur. Ruik. De geur van eten. De geur van verse broodjes bij de lokale bakker. En luister. Hoor de wind. Het vrolijke gegil van kinderen. De altijd iets te luide muziek door de ramen van huisnummer 100.
Na een half uur kom je terug. En ervaar je positieve effecten. En het is zó simpel dat je het vol gaat houden. En vanuit dat gegeven, kun je uitbouwen. Op JOUW manier. Maar eerst stap 1.
Weten welke positieve effecten je gaat ervaren? Hier lees je wat 20 minuten wandelen in de buitenlucht al met je doet. En zodra je er klaar voor bent, kun je door naar de volgende stap. Maar begin klein. Tot het normaal voelt om regelmatig een momentje voor jezelf te claimen. Je verdient het om goed voor jezelf te zorgen, en je partner en kinderen ook. En wanneer je klaar bent voor de volgende stap, verschijnt ‘ie gegarandeerd op je pad. Trust me. Dus gaan met die banaan.
You go girl!
