Honderd kilometer.
Over onverharde paden.
Starten in het donker met een hoofdlamp.
En wie weet… ook weer finishen in het donker.
Over ruim een half jaar ga ik mijn eerste 100 kilometer lopen.
[Foto credit hierboven: Rein Rijke van Zout Fotografie]
Een droom die al langer leeft
Wie mij goed kent, weet dat ik al langer droom van de UTMB.
De ultieme trail rondom de Mont Blanc.
Een droom die ergens ver weg voelde.
Maar tegelijkertijd ook… verrassend dichtbij.
2024: het jaar dat alles veranderde 💛
In 2024 raakte ik verknocht aan lange afstanden.
Dat jaar trainde ik – met jong gezin en eigen bedrijf – naar mijn eerste ultra om geld op te halen voor de baby-afdeling waar wij terechtkwamen na de geboorte van ons tweede kindje.
Met hulp van heel veel lieve mensen, mooie bedrijven en een fonds haalden we ruim 12.000 euro op.

Ik voelde tot in mijn tenen dat ik dit moest doen.
Niet iedereen begreep het.
Maar een paar mensen zeiden:
“Dit zal vast een reden hebben die je nu nog niet kunt zien.”
En ergens onbewust… voelde dat precies zo.
Samen navigeren
Mijn man is trouwens altijd meteen supportive op mijn ideeen.
Hij is sportfysiotherapeut en performance coach, dus hij kijkt misschien net iets anders naar dit soort plannen. 😉
Ik leer van hem veel over training, voeding en herstel.
En misschien nog wel belangrijker:
we blijven samen zoeken naar wat werkt.
Hij op de fiets (zoals zijn meerdaagse MTB-marathon in Polen afgelopen jaar),
ik rennend, dezelfde passie, maar ieder op onze eigen manier.
Van tempo naar gevoel
Vroeger liepen we samen.
Crossjes, wedstrijden, tempo’s.

(Foto uit 2016: we liepen samen top 3 bij de Fisherman’s Friend StrongmanRun. Alleen… het telde niet, omdat hij me onderweg nét iets te goed hielp 😄)
Hij joeg me altijd vooruit.
En ik ging daarin mee.
Nu is dat anders.
In 2024 liep ik in Nederland een ultra van uiteindelijk 54 kilometer
(daar moest ik zelf navigeren en liep ik verkeerd… klassiek 😅),
met zo’n 700 hoogtemeters in ongeveer 5,5 uur.
Twee maanden later liep ik in Zermatt dezelfde afstand,
maar met 3600 (!) hoogtemeters.
Daar deed ik 11 uur over.
Dus nee…
tempo zegt me niet zoveel meer.
Ik tel geen kilometers meer.
Maar uren.
En soms…
tellen alleen de gouden momentjes
buiten in de natuur.
Zermatt: waar het echt klikte

Die race in Zermatt…
( ⛰️ Hier vind je het Ultraks Matterhon verslag.)
De uitzichten.
Het ritme van stokken boven de boomgrens.
De technische klimmen en afdalingen…
Zwaar, ja.
Maar ook zó mooi.
Daar wist ik het zeker:
👉 die UTMB ga ik ooit lopen
Een onverwachte pauze 🤍
Dat “ooit” kreeg even een pauze.
Ik bleek zwanger van ons derde kindje.
Werkelijk waar een wonder.
En eerlijk?
Ik had niet verwacht dat juist die periode mijn droom sterker zou maken.
Rust bracht ruimte.
En ruimte bracht verlangen.
Wonder boven wonder, kreeg ik mijn domeinnaam Girlontherun.nl weer in handen.
En toen… schreef ik me in
Begin 2026, 3 maanden post partum, voelde het weer goed.
Ik schreef mij in voor de twee-daagse ultra over de Utrechste Heuvelrug.
Twee dagen 50 kilometer.
Want ik kon geen 100km vinden in Nederland in het najaar.
Tot afgelopen week. Ineens kwam ‘ie voorbij:
En zo schreef ik mij in voor mijn eerste 100 km trail.✨
En het mooiste?
Ik heb er écht zin in.
Alles valt samen
Als ik terugkijk, zie ik hoe alles samenkomt.
Mijn prachtige gezin.
Mijn altijd supportende man.
Al die soms bizarre ervaringen van de afgelopen jaren.
Zonder hen had ik dit niet gedaan.
Of misschien niet eens durven dromen.
Laat staan najagen.
De Grizzly100 voelt als een stap in een fijne richting.
Niet per se sneller.
Maar wel completer.
Het is nog maar het begin
De komende maanden neem ik je mee in mijn voorbereiding.
Niet alleen de praktische kant,
maar ook alles wat daaronder zit.
Want soms moet ik een verhaal eerst voelen en beleven,
voordat ik het in praktische tips kan delen.
Dus dankjewel dat je hier bent 🤍
Misschien lees je dit omdat je zelf ook een doel hebt.
Of omdat je weer wilt beginnen.
Wat je reden ook is:
Ik ben blij dat je zo met mij mee avonturiert! Mijn dank is groot. 🤍
Op naar de Grizzly100!
Liefs,
Kirsten
Girl on the Run





